http://bonalingvo.net/index.php?action=history&feed=atom&title=Ekzerco_11.1 2026-05-07T12:02:47Z Revizia historio por ĉi tiu paĝo en la vikio MediaWiki 1.25.2 http://bonalingvo.net/index.php?title=Ekzerco_11.1&diff=2529&oldid=prev 2020-01-04T02:26:58Z

<p>Nova paĝo kun &#039;* reiru al <a href="/index.php?title=%C4%88apitro_11-a&amp;action=edit&amp;redlink=1" class="new" title="Ĉapitro 11-a (paĝo ne ekzistas)">ĉapitro 11-a</a> &lt;HR&gt; &lt;br&gt; Ekzercoj el &quot;La miraklo de la parolo Rakontoj&quot; de Julian MODEST MONATO (2016/02, p. 24) &#039;&#039;&#039;&#039;&#039;Se la frazo estas en nerekta parolo, reskrib...&#039;</p> <p><b>Nova paĝo</b></p><div>* reiru al [[ĉapitro 11-a]]<br /> &lt;HR&gt;<br /> &lt;br&gt;<br /> Ekzercoj el &quot;La miraklo de la parolo Rakontoj&quot; de Julian MODEST MONATO (2016/02, p. 24)<br /> <br /> '''''Se la frazo estas en nerekta parolo, reskribu ĝin en rekta parolo kaj inverse.'''''<br /> <br /> ''Ekzemplo:''&lt;br&gt;<br /> ''Mi diris al panjo, ke mi iras serĉi mian ŝancon en la vivo./ Mi diris al panjo: &quot;Mi iras serĉi mian ŝancon en la vivo.&quot;''<br /> &lt;hr&gt;&lt;br&gt;<br /> <br /> Ŝi diris, ke mi foriros por ĉiam kaj ŝi restos sola.&lt;br&gt; <br /> Ŝi pensis, ke tiel devas okazi. &lt;br&gt;<br /> Antaŭ mia naskiĝo, ŝi same diris al sia patrino, ke ŝi foriras.&lt;br&gt; <br /> Oni opinias, ke ĉiuj pretas helpi onin. &lt;br&gt;<br /> Oni rakontis al mi, ke en iu privata hospitalo oni serĉas sanitaristinon.&lt;br&gt;<br /> Mi diris al li, kial mi venis. &lt;br&gt; <br /> Ŝi komencis demandi min, kiel mi nomiĝas.&lt;br&gt;<br /> Ŝi avertis min, ke la laboro en hospitalo estas tre malfacila. &lt;br&gt;<br /> – Venu, diris ŝi al mi, kaj ni iris al ĉambro.&lt;br&gt;<br /> Kiam ŝi demandis min, ĉu mi havas infanojn, mi diris nur: – Ne.&lt;br&gt;<br /> – Bone – ŝi alrigardis min. – Vi komencos labori ĉi tie.&lt;br&gt;<br /> - Via plej granda avantaĝo estas, ke vi junas. &lt;br&gt;<br /> Li alparolis min : &quot; La juneco estas espero, ke la mondo estas ĝojo sen doloro kaj turmento&quot;.&lt;br&gt;<br /> – Kio estas via nomo? – demandis li.&lt;br&gt;<br /> Mi respondis: – Jana.&lt;br&gt;<br /> – Via voĉo estas bela – diris li, sed kvazaŭ al si mem.&lt;br&gt;<br /> Li demandis min: – Ĉu vi povas legi?&lt;br&gt;<br /> – Bone – diris li. –Mi havas ideon. Vi ĉiun tagon devas esti ĉe li kaj legi al li voĉe.&lt;br&gt;<br /> – Kion mi legu? – ne komprenis mi.&lt;br&gt;<br /> La doktoro alrigardis min severe. – Ĉio estas klara, ĉu ne? Morgaŭ matene vi komencos legi!</div>

Renato