Io paroli pri morto, alio morti: Malsamoj inter versioj

Antro è pparlà dde morte,
antro è mmorì

Eh, bbisoggna trovàccese, Sor Diego,
ar caso che vve tajjino er boccino.
Se5 fa ppresto de dillo: io me ne frego;
ma, ar fatto è un’antra sorte de latino.

Oh incirca a le vertú, nnun ve lo nego,
un assassino è ssempre un assassino.
Però, la vita, nun zo ssi mme spiego,
tanto va a ssangue a un ré, cquant’a un burrino.

M’aricorderò ssempre un marvivente,
che l’aveva davero er cor’in petto,
e cche la Morte je pareva ggnente.

Eppuro, ar punto de perde la vita,
spennolava la testa sur carretto,
che sse sarebbe creso un Gesuita.

1933 10 30

Io paroli pri morto,
alio morti

Necesas tie esti, sinjor' mia,
dum la forttranĉo de la sfer' surkola! (1)
Facila dir': Mi estas mort-defia!
La fakto, tamen, restas pli malmola.

Laŭ la moralo estas dub' nenia:
estas murdist' murdisto ne-simbola
tamn la vivo, laŭ pensad' racia,
gravas por ulo reĝa kaj popola.

Mi ĉiam rememoras pri krimulo,
en kies brusto vera koro batis,
por kiu morto estis simpla nulo.

Ĉe ekzekuto, tamen, spite spiton,
li, dum ŝancelis kapon, teren gvatis,
tiel, ke li similis jezuiton. (2)

1833 10 30